W latach 1953–1954 był zastępcą redaktora naczelnego Kwartalnika Neofilologicznego.
W 1971 obronił w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk obronił pracę doktorską Inspiracja polska w twórczości Szekspira napisaną pod kierunkiem Juliana Krzyżanowskiego, w 1973 uzyskał tam stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Studia o ConradzieInstytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, Biuletyn Polonistyczny nr 17/1974, s. 48, 51.
Zajmował się twórczością Szekspira, wydał m.in. przekład filologiczny Hamleta (wyd. 1963, 1975), tłumaczenia Miarki za miarkę (1958), Króla Leara (1964), przygotował do druku i częściowo przetłumaczył Szkice literackie T.S. Eliota (1963). Opublikował m.in. Polska w "Hamlecie" (1956), Z literatury angielskiej. Studia i wrażenia (1969), Szkice szekspirowskie (1983). Przetłumaczył także Zaginiony horyzont Jamesa Hiltona (wyd. 1939), Bajkę o pszczołach Bernarda de Mandeville (wyd. 1958) Pierwszych ludzi na księżycu Herberta George’a Wellsa (wyd. 1959).
Jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy