Włodzimierz Stanisław Plater (ur. 18 listopada/22 października 1831 w Liksnie, zm. 6 kwietnia 1906 w Opsie) — polski kolekcjoner, bibliofil i wydawca.
Życiorys Urodził się 18 listopada (według innych źródeł 22 października) 1831 w majątku Līksna w rodzinie Ignacy Wincenty i jego żony Idalii z Sobańskich. Miał pięciu braci (Konstanty Ignacy, Bolesław Wiktor, Wiktor Maria, Karol Ignacy, Feliks Witold) braci i jedną siostrę Marię Wiktorię.
Wykształcenie uzyskał prawdopodobnie w Petersburgu. Po śmierci ojca odziedziczył dobra na Wołyniu w Dąbrowicy oraz w Worobinie.
Od około 1860 pełnił godność honorowego kuratora wołyńskiego gimnazjum w Żytomierzu. W 1857 wykupił Wiśniowiec, który uporządkował, i wzbogacił własnymi zbiorami przywiezionymi z Worobina. Sporządził inwentaryzację zbiorów i opiekę nad biblioteką zlecił bibliotekarzowi i bibliofilowi Franciszkowi Radziszewskiemu. Księgozbiór liczył około 8000 tomów i został rozwinięty przez Platera do 21 tys. tomów.