Według części źródeł mogły też zabierać maksymalnie do 32 bomb głębinowych BB1 w przypadku zadań zwalczania okrętów podwodnych.
Okręty posiadały komplet trałów do niszczenia różnych rodzajów min: trał kontaktowy GKT-2, trał akustyczny AT-3 i trał elektromagnetyczny TEM-3M lub TEM-4. Wyposażenie ponadto stanowił kompleks KIU-3 do wykrywania i niszczenia min dennych, obejmujący holowaną platformę telewizyjno-laserową do wykrywania min i holowany pojazd z bombami do ich niszczenia.
Okręty były wyposażone w stację hydrolokacyjną do wykrywania min MG-89, stację hydrolokacyjną MG-35 i radar nawigacyjny Don-2. Wyposażenie stanowiły ponadto: stacja rozpoznania radiotechnicznego Bizan′-4B, stacja zakłóceń aktywnych Tiulpan i system identyfikacyjny Nichrom.
Służba Okręt był budowany dla radzieckiej Floty Oceanu Spokojnego, ale podczas przejścia z Bałtyku do Władywostoku, na Morzu Śródziemnym doszło do awarii wału napędowego i po próbie naprawy w Aleksandrii, został skierowany na remont do Sewastopola. Ostatecznie pozostał tam, przeniesiony w skład Floty Czarnomorskiej. Według części źródeł, do Floty Czarnomorskiej został włączony po remoncie we wrześniu 1977 roku, a do służby został wcielony 30 stycznia 1978 roku.