Zamieniono ją jednak na 10 lat więzienia w związku z pełnym przyznaniem się Sawinkowa do winy i publicznym stwierdzeniem swej klęski politycznej. 7 maja 1925, według oficjalnej wersji sowieckiej, popełnił samobójstwo w siedzibie OGPU na Łubiance wyskakując przez okno z czwartego piętra budynku na wewnętrzny dziedziniec„Sawinkow przez cały czas przebywał na Łubiance, gdzie zorganizowano specjalnie dla niego luksusowe 2-pokojowe pomieszczenie z biblioteczką. Codziennie otrzymywał gazety do czytania. Pozwolono mu pisać powieści i opowiadania. Wożono go na spacery po parkach Moskwy. Do pewnego czasu przebywała z nim nawet , żona bliskiego współpracownika , będąca faktycznie kochanką Sawinkowa. Widywał też swojego syna, który mieszkał w Leningradzie. Jesienią 1924 r. Sawinkow zwrócił się do szefa wywiadu OGPU z prośbą o opublikowanie w całym kraju artykułu pt. „Dlaczego uznałem Władzę Sowiecką”, który ukazał się następnie w „Prawdzie” Wiosną 1925 r. zapowiedział Dzierżyńskiemu napisanie pisma do kierownictwa partii bolszewickiej w celu wyłożenia swoich racji. Nie zdążył jednak, gdyż późnym wieczorem 7 maja wypadł przez okno, zabijając się na miejscu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Boris Sawinkow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.