Blues & Rock – pierwszy solowy album studyjny Wojciecha Skowrońskiego z 1973 roku, wydany przez wytwórnię płytową Polskie Nagrania „Muza”. Sesje nagraniowe miały miejsce w styczniu 1973 i brał w nich udział zespół pianisty Blues & Rock oraz trio wokalne Rock & Blues. Początkowo album miał być rejestracją koncertową – tak jak debiutancka EP-ka formacji, która została nagrana podczas festiwalu Jazz Jamboree, ostatecznie jednak zdecydowano się na nagranie studyjne.

Pianista hołdował muzyce energetycznej i żywiołowej, łącząc w niej elementy, takie jak: jazzowa swoboda wykonawcza, bluesowy feeling i żarliwość muzyki gospel. Według jego interpretacji, jak sam tłumaczył: Najważniejszy jest rytm, później melodia, a na dalszym planie słowa. I taka koncepcja słyszalna jest już w rozbudowanym utworze tytułowym, otwierającym płytę Skowrońskiego, gdzie wybijany perkusyjnie – fortepianowy riff, stanowi podstawę rytmiczną dla rozciągniętych w czasie popisów wokalnych i pianistycznych lidera formacji „Blues & Rock”, splecionych z krótką piosenką, która stanowi z kolei wstęp także do improwizacji zespołowych. W podobnej konwencji utrzymana jest Inwokacja wędrownego szklarza, która zawiera m.in. perkusyjna solówkę Przemysława Lisieckiego.