Po wprowadzeniu stanu wojennego przedostał się na teren zakładu ZPG „Stomil” Sanok, gdzie wszedł w skład komitetu strajkowego i aktywnie uczestniczył w strajku okupacyjnym. 15 grudnia 1981 aresztowany na wniosek Wydziału Śledczego KWMO w Krośnie w związku z tym, że był aktywnym działaczem MKK NSZZ Solidarność i przewodniczącym Klubu Inteligencji Katolickiej. Internowany w Uhercach Mineralnych w okresie od 15 grudnia 1981 do 26 stycznia 1982. Spośród 72 internowanych z dawnego województwa krośnieńskiego był jedynym lekarzem specjalistą. W późniejszym czasie rozpracowywany z powodu podejrzeń „o wrogą działalność w środowiskach”. Aktywnie współpracował z innymi działaczami opozycji, rozprowadzając bezpłatne leki otrzymane z darów, głównie amerykańskich, mimo obowiązującego wówczas embarga.

Po upadku komunizmu był członkiem naczelnej rady lekarskiej I kadencji. W 1993 roku kandydował do sejmu w okręgu nr 22 Krosno z listy komitetu KKW „Ojczyzna”, uzyskując z ostatniego miejsca na liście drugi najlepszy wynik, tuż po Stanisławie Zającu, który startował z pierwszego miejsca. Mimo że komitet osiągnął drugi wynik w okręgu, nie zdobył mandatu, ponieważ jako komitet koalicyjny nie przekroczył 8% progu wyborczego na poziomie krajowym.