Kariera Po ukończeniu studiów i powrocie na Maltę Condachi została asystentką Josepha Ellula, profesora odpowiedzialnego za położnictwo i ginekologię na Uniwersytecie Maltańskim w Valletcie. W 1938 została zatrudniona jako oficer medyczny w szkole rządowej i zamieszkała na Triq Luzio w Sliemie. Na początku wojny, kiedy do walki przystąpiło wielu mężczyzn, kobiety w większym stopniu zaangażowały się w obronę wyspy. Wraz z okulistą i dentystą Condachi rozpoczęła szkolną służbę medyczną. Z powodu braku środków transportu odwiedzała różne szkoły na wyspie pieszo lub autostopem, aby w latach 1941–1942 zaszczepić i przeprowadzić badania lekarskie ponad 20 000 dzieci w wieku szkolnym. Była odpowiedzialna za zwalczenie świerzbu w szkołach rządowych przy użyciu maści na bazie nafty. Warunki jej pracy były niebezpieczne, gdyż w 1941 szkoły rządowe zamieniono w szpitale i ośrodki dla uchodźców. Gdy Condachi doglądała szpitala w szkole rządowej w Qormi, obiekt został zbombardowany, a Condachi, jej personel, uchodźcy i uczniowie ledwo uciekli do podziemnego schronu pod szkołą dla dziewcząt. Była jedną z zaledwie dwóch lekarek, które podczas wojny praktykowały na Malcie. Po wojnie Condachi pełniła funkcję lekarza w Ministerstwie Edukacji do roku 1959.