Wojciech Skowroński – drugi solowy album studyjny Wojciecha Skowrońskiego z 1976 roku, wydany przez wytwórnię płytową Pronit. Sesje nagraniowe miały miejsce w maju 1976 roku, zaś materiał na płytę zarejestrował zespół pianisty Blues & Rock w zmienionym składzie. Jest to nieodmiennie mariaż bluesa, rock and rolla i jazzu. Zmieniły się jednak koncepcje dotyczące aranżaci poszczególnych utworów; ponieważ całość brzmi bardziej stylowo i miękko z tego względu, iż muzycy ukierunkowało swe zainteresowania w stronę amerykańskich produkcji z tego okresu. W czym dużą rolę odegrał gitarzysta Edmund Klaus oraz użycie przez lidera w większości prezentowanych tutaj utworów, pianina Fendera. Dzięki czemu bluesowy utwór pt. Szósta rano na trasie zyskał soulowy koloryt brzmieniowy, a niektóre ekspresyjne wykonawczo kompozycje dryfują tutaj w stronę funku. W programie płyty znalazły się m.in. przebojowe songi (Ja to się cieszę byle czym) – nie zabrakło odniesień do swingu (standard jazzowy Stompin' at the Savoy) czy fortepianowego Boogie-woogie (Cały świat jaśnieje). Nie zabrakło również rozbudowanych, dłuższych form, które Skowroński chętnie rozwijał podczas koncertów, wypełniając je długimi improwizacjami instrume.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Skowroński (album) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.