Jednostka zbudowana została w stoczni FIAT-San Giorgio w La Spezii. Stępkę okrętu pod nazwą U-42 położono 18 sierpnia 1913 roku. Po przystąpieniu Włoch do działań wojennych, w czerwcu 1915 roku będąca w zaawansowanym stanie budowy jednostka została zarekwirowana przez rząd włoski. Okręt został zwodowany 4 sierpnia 1915 roku jako „Balilla”.
Dane taktyczno-techniczne „Balilla” był okrętem podwodnym średniej wielkości. Długość całkowita wynosiła 65 metrów, szerokość 6,05 metra i zanurzenie 4,17 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 728 ton, a w zanurzeniu 875 ton Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne FIAT o łącznej mocy 2600 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 900 KM. Dwuśrubowy układ napędowy umożliwiał osiągnięcie prędkości 14 węzłów na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 3500 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 85 Mm przy prędkości 3 węzłów w zanurzeniu (lub 10 Mm przy maksymalnej prędkości podwodnej). Energia elektryczna magazynowana była w jednej baterii akumulatorów. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.