Gazeta dostarczała informacji dotyczących efektywnego rolnictwa, a także udzielała porad związanych z zapobieganiem epidemii cholery, poruszała kwestię czyszczenia koryta rzeki Czuruksu, lokalnych bazarów i toalet publicznych, wywozu śmieci i zakupu środków dezynfekcyjnych. Redakcja walczyła o emancypację kobiet i reformę oświaty.

Tercüman był cennym źródłem informacji dla społeczności rosyjskich muzułmanów także wtedy, gdy relacjonowano tam przebieg kolejnych kongresów muzułmańskich w latach 1905-1906. Okres dużego wpływu gazety (1883–1904, tzw. „era tercimańska”) był erą odrodzenia narodowego rosyjskich muzułmanów.

Sieć korespondentów i przejrzystość języka sprawiły, że Tercüman był czytany w różnych częściach świata.

W 1885 r. spłonął budynek drukarni, po jakimś czasie Gasprinskiemu udało się ją odremontować, ale w okresie od lipca 1885 do 15 września gazeta nie ukazywała się.

Po rosyjskiej rewolucji lutowej Terciman wspierał krymskotatarski ruch polityczny. Tygodnik został zamknięty wkrótce po zajęciu Krymskiej Republiki Ludowej przez Armię