Nagroda Literacka Czterech Kolumn – polska nagroda literacka przyznawana corocznie od 2001 roku (nagrody nie przyznano jedynie w 2009 roku) w dziedzinie prozy i poezji oraz co pięć lat w dziedzinie eseju lub felietonu. Nagrodę otrzymuje się za konkretne dzieła napisane w języku polskim albo za całokształt twórczości.
Historia Inicjatorem oraz fundatorem nagrody w 2000 roku był polski pisarz, historyk sztuki, lotnik i sadownik Stanisław Pasternak. Nagrodę wymyślił wraz z Bogusławem Kiercem i Jerzym Plutą jako wyraz sprzeciwu wobec niedoceniania przez ówczesną krytykę literacką poezji Tymoteusza Karpowicza. Manifest ideowy nagrody opublikował Jerzy Pluta na łamach wydawanego przez siebie czasopisma "Przecinek" w 2001 roku. Nagrodzony twórca musi być według regulaminu nagrody literackim poszukiwaczem i odkrywcą (musi odbyć "podróż do końca horyzontu", jak głosi motto zaczerpnięte z wiersza Blaise'a Cendrarsa). Jury w pięcioosobowym składzie obraduje w sadzie brzoskwiniowym fundatora w Lutyni lub we Wrocławiu. W jury nagrody zasiadali lub zasiadają: Bogusław Kierc (podczas pierwszych edycji do 2005 roku), Barbara Baworowska (do 2020 roku), (od 2021 roku), Stanisław Pasternak (od 2001 do swojej śmierci w 2024), Ireneusz Staroń (od 2015 roku), Paulina Subocz-Białek (od 2015 roku), Jerzy Żurko (od 2022 roku).