samolot był też wyposażony w radiostację.
Prototyp WD.3 otrzymał numer marynarki 259 i używany był w Doświadczalnym Centrum Wodnosamolotów w Warnemünde do szkolenia. Zastosowany układ konstrukcyjny i duża masa były przyczyną niskich osiągów samolotu w porównaniu do maszyn ze śmigłem ciągnącym.
Opis konstrukcji i dane techniczne Gotha WD.3 był trzymiejscowym, jednosilnikowym rozpoznawczym wodnosamolotem pływakowym w układzie dwupłatu. Rozpiętość górnego płata wynosiła 15,65 metra, dolnego 14,35 metra, a powierzchnia nośna wynosiła 54 m². Masa własna wynosiła 1185 kg, zaś masa całkowita (startowa) 1729 kg.
Napęd samolotu stanowił chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM). Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 100 km/h. Maszyna osiągała wysokość 1000 metrów w czasie 24 minut. Pułap praktyczny wynosił 2200 metrów, a zasięg 670 km.
Uzbrojenie stanowił ruchomy karabin maszynowy Parabellum umieszczony na przedzie gondoli.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieckie samoloty rozpoznawcze I wojny światowej Kategoria:Niemieckie wodnosamoloty pływakowe WD.3 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty dwubelkowe Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym