Kormoran nowozelandzkiSystematyka i nazwy polskie za: (Leucocarbo chalconotus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Endemit Nowej Zelandii, narażony na wyginięcie.
Występowanie Kormoran nowozelandzki jest endemitem Nowej Zelandii, występuje na południowym i południowo-wschodnim wybrzeżu Wyspy Południowej oraz na Wyspie Stewart.
Systematyka Jako pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał brytyjski zoolog George Robert Gray w 1845 roku, nadając mu nazwę Gracalus chalconotus. Do opisu dołączona była tablica barwna nr 21. Jako miejsce typowe autor wskazał Otago na nowozelandzkiej Wyspie Południowej. Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Leucocarbo.
Zwykle wyróżnia się dwa podgatunki Leucocarbo chalconotus : L. c. chalconotus (G.R. Gray, 1845) – kormoran nowozelandzki – południowo-wschodnie wybrzeże Wyspy Południowej, L. c. stewarti (Ogilvie-Grant, 1898) – kormoran zmienny – południowe wybrzeże Wyspy Południowej, Wyspa Stewart. Kormoran zmienny (L. c. stewarti) niekiedy uznawany był za osobny gatunek, a czasami bywał synonimizowany z L. chalconotus. Dawniej kormoran nowozelandzki bywał często uznawany za podgatunek kormorana szorstkodziobego (L. carunculatus).