W 1825 został arcybiskupem Dublina. W czasie swojej posługi nadzorował budowę ponad dziewięćdziesięciu kościołów, podwoił liczbę kapłanów diecezjalnych oraz przyczynił się do wzrostu liczby wiernych uczęszczających do świątyń. Był zainteresowany edukacją, w tym ubogich katolików. W 1831 został Rzecznikiem Edukacji Narodowej, mimo że rząd zaproponował bezwyznaniowy system oświatowy. Po epidemii cholery w latach 30. XIX wieku przyczynił się do założenia szpitala katolickiego. Cieszył się przychylnością na zamku dublińskiego – zaproponowano mu miejsce w Tajnej Radzie, ale odmówił.
Zmarł w swojej rezydencji przy Mountjoy Square 9 (obecnie 44). Pochowano go w podziemiach prokatedry.
Przypisy
Kategoria:Irlandzcy biskupi katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Dublinem Kategoria:Urodzeni w 1768 Kategoria:Zmarli w 1852