Po ukończeniu drugiej tury lotów bojowych otrzymał możliwość wybrania sobie jednostki, w której chciałby służyć. Po kursie w szkole pilotów komunikacyjnych rozpoczął służbę, m.in. w dywizjonie 301, jako pilot komunikacyjny, obsługujący połączenia na Dalekim Wschodzie. Pod koniec 1946 r. podjął decyzję o powrocie do Polski. Znalazł zatrudnienie w Instytucie Szybownictwa a następnie w Cywilnej Szkole Pilotów i Mechaników.

Na fali komunistycznych represji wobec byłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych został w 1949 r. pozbawiony licencji pilota. Znalazł zatrudnienie w spółdzielni pracy w Bielsku-Białej. Wobec braku perspektyw na powrót do lotnictwa zdecydował się na ucieczkę z Polski. Nocą 21 czerwca 1951 r., wspólnie z Romanem Romanowiczem, porwał samolot Po-2. Udało im się dolecieć do Niemiec Zachodnich. Kwiatkowski następnie wyjechał do Kanady, gdzie pracował w magazynie firmy Eaton of Canada. Po odzyskaniu licencji pilota znalazł zatrudnienie w kanadyjskich firmach lotniczych. W 1957 roku rozpoczął pracę w C.C Huston & Associates w Toronto. W 1958 r. odwiedził Polskę jako obywatel kanadyjski. Wobec fali gomułkowskiej odwilży postanowił zaufać komunistycznej władzy i podjął starania o powrót do kraju, skuszony obietnicą odzyskania licencji pilota. W grudniu 1960 r. po raz drugi powrócił do ojczyzny.