Nie przeszkodziło to jednak Tomaszkiewiczowi w zgłoszeniu "Stajni" do Konfederacji Nowego Romantyzmu, któremu szefował wówczas Bohdan Urbankowski. Repliką wobec tez Tomaszkiewicza stał się nurt "poetyckiej moralistyki" (odpowiedzialność i wrażliwość wobec drugiego: czytelnika, poety, człowieka) reprezentowany przez T. Wacha i J. Kostynowicza; ten szedł nawet dalej postulując "poezję konieczną" nieobojętną wobec zdarzeń i dramatów dnia codziennego.

Pozostali członkowie grupy zachowali pewną niezależność i odporność na owe postulaty i realizacje. Pisali po prostu po swojemu – i chyba nie pisali źle. Grupa odnosiła zbiorowe (program "Desant" oraz "Telefonia")i indywidualne sukcesy na licznych imprezach literackich, np. w Turniejach Jednego Wiersza w "Karuzeli" na Jelonkach, w klubie UBAB, w Hybrydach, a także w Kole Polonistów UW. I w Warszawskiej Wiośnie Poetyckiej.

Jako grupa "Stajnia" nie miała możliwości druku;