W wyniku nowych dowodów, które pojawiły się w trakcie śledztwa, został skazany na 5 lat więzienia za przyjęcie łapówki i zwolnienie z aresztu 27 członków AK. Kara została mu darowana w związku z amnestią. W 1947 wrócił do Łodzi, w 1948 zaś został członkiem PZPR oraz podjął pracę w Urzędzie Skarbowym w Łodzi. W 1949 został wykluczony z partii oraz skazany na 18 miesięcy więzienia, z powodu ostrzeżenia właściciela firmy o prowadzonym przeciwko niemu dochodzeni skarbowym. Od 1951 pracował w Centrali Tekstylnej w Łodzi.

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim oraz podjął pracę jako dziennikarz w „Kurierze Popularnym” oraz w tygodniku „Pobudka”. Następnie przez kilka miesięcy pracował w „Dzienniku Łódzkim” oraz współpracował z warszawską „Gazetą Handlową”. Od 1956 do przejścia na emeryturę pracował dla „Expressu Ilustrowanego”, początkowo jako dziennikarz, a następnie głównie jako fotoreporter. Był także prezesem Pracowniczych Ogródków Działkowych na Nowym Rokiciu oraz redaktorem „Życia uczelni: biuletynu informacyjnego Politechniki Łódzkiej”.

Swoje fotografie wystawiał wielokrotnie na wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, w tym ogólnopolskich i międzynarodowych.