W 1946 uzyskał dyplom lekarza na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1946–1949 pracował w Klinice Chorób Dzieci Akademii Medycznej w Gdańsku, w 1947 otrzymał stopień doktora. W latach 1949–1956 służył w wojsku, początkowo pracował jako pediatra na wyspie Wolin, gdzie zajmował się uchodźcami greckimi. W 1951 zamieszkał w Warszawie, pracował w Wojskowym Oddziale Służby Zdrowia, a od 1952 równocześnie jako asystent w Zakładzie Chemii Fizjologicznej Akademii Medycznej w Warszawie. W 1953 uzyskał I stopień specjalizacji z pediatrii.
W latach 1956–1971 kierował Laboratorium Analityki Klinicznej Zespołu Klinik Dziecięcych Państwowego Szpitala Klinicznego nr 3 w Warszawie. W 1957 uzyskał II stopień specjalizacji z analityki klinicznej, w 1961 II stopień specjalizacji z pediatrii, w 1966 stopień doktora habilitowanego. Od 1971 kierował Zakładem Analityki Klinicznej w Instytucie Biofarmacji AM, w 1982 otrzymał tytuł profesora.