Malta prawdopodobnie przeszła w ręce Bizantyńczyków mniej więcej w czasie podboju Sycylii w 535. Kolejny cytat z Prokopiusa Bellum Gothicum opisujący wojnę z ostrogockim królestwem Włoch, sugeruje, że Malta stanowiła część Cesarstwa do 544, chociaż nie wspomina konkretnie o wyspach. Ostatnia wzmianka u Prokopiusa dotycząca Malty odnosi się do roku 550, a dotyczy podróży na Sycylię. Mianowany magister militum per Artabanes został wysłany w celu zastąpienia sędziwego senatora jako dowódcy wyprawy udającej się na Sycylię, która niedawno została opanowana przez króla Ostrogotów Totilę. Artabanesowi nie udało się dogonić wyprawy przed wypłynięciem na Sycylię, a jego własna flota została wyparta i rozproszona przez silne sztormy na Morzu Jońskim, sam Artabanes nieoczekiwanie uratował się, lądując na Malcie. Chociaż istnieją sugestie, że Artabanes zamiast na Maltę dotarł do Meledy, zarówno tradycja rękopisu, jak i prawdopodobieństwo geograficzne przemawiają na korzyść Malty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bizantyńska Malta · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.