Bazydiospory 4,5–6(–6,5) x 2,5–3,5 µm, Q = 1,4–2,l, wąsko podłużne z wyraźnym wyrostkiem wnęki. Cheilocystydy nieliczne lub liczne, 16,5–25,5 × 2,0–6,0 µm, pstrokate, prawie cylindryczne do maczugowatych lub butelkowate, cienkościenne. Epikutis w skórce słabo zróżnicowany, rzadko z lekką tendencją do typu trichoderma, zbudowany z wąskich, cylindrycznych strzępek15–55(–70) x 2,5–7,5(–9) µm. Subkutis w kapeluszu nie odróżniający się od tramy, złożony z elementów cylindrycznych do lekko napęczniałych, 30–95 × 5,0–13(–17) µm. W strzępkach brak pigmentu lub bladożółty, bardzo drobnoziarnisty. Skórka w trzonie zbudowana z cylindrycznych strzępek o szerokości 2–6 µm. Kaulocystyd brak lub bardzo rzadkie, 15–24 × 2,5–6 µm, cylindryczne do prawie maczugowatych lub o nieregularnym kształcie. Na strzępkach brak sprzążek. Gatunki podobne Tricholoma argyraceum może być bardzo trudny do odróżnienia od gąski żółknącej (Tricholoma skalpturatum) i Tricholoma inocybeoides, które makroskopowo są prawie identyczne. Ten pierwszy ma jednak szersze, bardziej elipsoidalne zarodniki, podczas gdy drugi ma słabiej rozwiniętą osłonę i nieco większe zarodniki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gąska srebrzystoszara · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.