Wicyński barszcz chrzanowy thumb|Wicyński barszcz chrzanowy (zdj. poglądowe) Jedną z wersji barszczu chrzanowo – buraczanego jest wielkanocny gęsty barszcz chrzanowy, charakterystyczny dla repatriantów przybyłych po II wojnie światowej na ziemie zachodnie w Polsce z Wicynia (obecnie Smerekiwka), na Ukrainie. Bez względu na miejsce osiedlenia, potomkowie przesiedleńców kontynuują gotowanie go na Wielkanoc. Dość zwarty sposób osadnictwa np. w Nowej Wsi Głubczyckiej sprawił, że przepis ten przetrwał do dziś a jego przygotowanie i sposób podania się nie zmieniły.
Przygotowanie Po ugotowaniu wywaru z wędzonki i warzyw, wywar jest zakwaszany zakwasem burczanym. Barszcz jest zabielany i zagęszczany mieszanką roztrzepanych jajek, śmietany oraz mąki pszennej do uzyskania wymaganej konsystencji. Następnie jest dodawany świeżo starty chrzan, część do jeszcze ciepłego barszczu, a pozostałą część do zimnej potrawy. Schłodzony barszcz jest podawany na stół wielkanocny. Bywa też gotowany lokalnie, jako rodzaj wielkanocnego gęstego sosu do mięsa, wędlin i jaj.