środek zwykle ciemniejszy i bardziej brązowy. Blaszki Przyrośnięte lub nieco zbiegające z ząbkiem z licznymi blaszeczkami, białawe, czasami plamiące lub odbarwiające na żółto, szczególnie w kierunku brzegu kapelusza. Trzon Wysokość 4–8 cm, grubość 1–2 cm, równy lub lekko napęczniały w środku. Powierzchnia biaława z miejscowo pojawiającymi się brązowawymi plamami. U podstawy biała grzybnia. Miąższ Biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Zapach i smak mączny. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 4–6 × 3,5–4,5 µm, elipsoidalne z małym wierzchołkiem, gładkie, w KOH szkliste, w odczynniku Melzera nieamyloidalne. Trama w blaszkach równoległa. Skórka zbudowana z gładkich elementów o szerokości 5–7,5 µm, w KOH szklistych. Brak sprzążek.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie Tricholoma arvernense w Ameryce Północnej i Europie. Najwięcej stanowisk podano na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce po raz pierwszy jego stanowiska podał T. Ślusarczyk w 2019 r. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Tworzy ektomykoryzę z drzewami iglastymi – w Europie głównie z sosnami, w Ameryce Północnej z innymi drzewami iglastymi (prawdopodobnie świerkiem, jodłą i daglezją). Owocniki pojawiają się samotnie, w rozproszoniu lub grupowo późnym latem i jesienią.
Przypisy
Kategoria:Gąskowate Kategoria:Mykobiota Polski