Publikował w tygodniku „Literární listy” Związku Pisarzy Czechosłowackich, a przekłady jego artykułów publikowano m.in. w „Kulturze”. Pisał także do gazet „Filmové a televizní noviny”, „Zemědělské noviny”, „Zítřek” i „Reportér”. W czerwcu 1968 roku został odznaczony . Podczas intwerwencji Układu Warszawskiego w Czechosłowacji był członkiem Komitetu Porozumiewawczego Stowarzyszeń Twórczych. W okresie tzw. został usunięty ze związku zawodowego dziennikarzy i z partii, a w 1970 roku został aresztowany pod zarzutem współudziału w spisku wymierzonego w Polską Rzeczpospolitą Ludową. W styczniu 1972 roku został ponownie aresztowany, a 2 lutego 1972 roku skazany na dwa lata więzienia. W grudniu tego samego roku został warunkowo zwolniony z więzienia.
Podjął pracę jako recenzent wydawniczy książek z zakresu polskiej literatury współczesnej. Zajmował się także twórczością Adama Mickiewicza i tłumaczeniem listów Juliusza Słowackiego. W latach 70. XX wieku był autorem pierwszej biografii Jana Palacha. W 1976 roku, wraz z żoną, był jednym z sygnatariuszy Karty 77, 13 stycznia 1977 roku został w związku z tym aresztowany, a następnie skazany na trzy lata więzienia. Podczas uwięzienia został honorowym członkiem norweskiego PEN Clubu, więzienie opuścił w 1980 roku.