Jan Ewaryst Zbąski (ur. 2 października 1825 w Krotoszynie, zm. 9 września 1891 w Warszawie) – polski rzeźbiarz.
Życiorys Urodził się w Krotoszynie 2 października 1825 w rodzinie Łukasza i jego żony z domu Skąpskiej i miał starszego brata Józefa i młodszą siostrę Florentynę zamężną za Jana Plucińskiego.
Ukończył studia i pracował jako referendariusz w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu. Ukończył Szkołę Sztuk Pięknych w Warszawie. Pod koniec lat pięćdziesiątych XIX przebywał w Wiedniu.
Na początku kwietnia 1860 Kurier Warszawski podawał, że Ewaryst Zbąski przybył do Warszawy i prowadził pracownię rzeźbiarską na Lesznie pod numerem 663/4 gdzie urządził również laboratorium galwanoplastyczno-artystyczne. W pracowni realizował: "wszelkiego rodzaju rzeźby, czy to podług danych, czy też przez niego samego wyrabianych modeli, z miedzi, srebra lub złota galwanicznego, mianowicie figury, biusty, medaljony, oraz wazony, puhary, kielichy i wszelkie tym podobne przedmioty, mające nosić na sobie pewną cechę artystyczności; kopje medali i numizmatów; kopje stępli i pieczęci; płyty i walce drukarskie dla fabrykantów kartunu, ceraty, skóry amerykańskiej i obić papierowych; stępie dla introligatorów i drukarzy; ozdoby do wyrobów introligatorskich;