Organizował projekcje filmów bezdebitowych, wykradanych ze zbiorów Filmoteki Polskiej. Zdobył Z Konstantym Szwenbergiem m.in.: autorską kopię „Człowieka z żelaza”, którą następnie wyświetlali w kinach niezależnych, takich jak: „Popularne” i „Włókniarz”. Współtworzył także Centrum Kulturalno-Informacyjne NSZZ „Solidarność” w Zakładach Przemysłu Bawełnianego im. Marchlewskiego oraz był zaangażowany organizowanie wieczorów filmowych w kościele oo. jezuitów w Łodzi. W 1988 był kierownikiem Przedsiębiorstwa Usług Filmowych „Polfilm”. W 1989 był współzałożycielem Łódzkiego Komitetu Inicjatyw Społecznych.

Od 1990 był dyrektorem Państwowej Instytucji Filmowej „Helios-Film”. W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Kongresu Liberalno-Demokratycznego. Był radnym Rady Miejskiej w Łodzi I i II kadencji (1990–1994, 1994–1998) z ramienia Unii Wolności. Podczas prezydentury Marka Czekalskiego (1994–1998), pełnił funkcję wiceprezydenta Łodzi, na tym stanowisku był odpowiedzialny za handel, usługi, rolnictwo, gospodarkę mieszkaniową, lokale użytkowe, sprawy obywatelskie.