Jan Wal (ur. 12 maja 1942 w Przeczycy, zm. 27 sierpnia 2023 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, pastoralista, profesor Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął 3 kwietnia 1966 z rąk arcybiskupa Karola Wojtyły. W latach 1966–1977 był wikariuszem w różnych parafiach (św. Wojciecha i św. Katarzyny w Jaworznie oraz w krakowskich Matki Bożej Królowej Polski Nowej Hucie-Bieńczycach, Najświętszego Salwatora i św. Szczepana). W 1968 podjął studia licencjackie na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie. W 1976 obronił pracę licencjacką na podstawie własnej publikacji z 1973 Stowarzyszenia misyjne duchowieństwa i środowisk uniwersyteckich w Polsce.
Był wykładowcą na swojej alma mater, gdzie doktoryzował się w 1984 (praca Problem dialogu w nauce Vaticanum II, oraz w orzeczeniach Stolicy Apostolskiej z okresu concilium i postoncilium u prof. Tadeusza Pieronka), a habilitował się na podstawie pracy Soborowa wizja duszpasterstwa charytatywnego. Studium pastoralno-kanoniczne. W 2000 otrzymał tytuł profesora. Wykładał teologię pastoralną oraz socjologię religii. Od 1987 był kierownikiem katedryBogumił Łoziński, Odszedł wybitny teolog, w: Gość Niedzielny, nr 36/2023, s.