Barwa od szarawej do szarej,, ostrza ząbkowane, pokrytymi czarnymi kropkami. Miąższ Gruby, w trzonie włóknisty, szarawy lub szary; zapach niewyraźny, smak gorzki. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Zarodniki kuliste do eliptycznych, o wymiarach 8–9,3 × 6–7 µm.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie gąski myszatej głównie w Europie, ale podano także jeden region jej występowania w Kanadzie. W Europie występuje w jej zachodniej i południowej części, brak jej w Holandii, Danii, Belgii, Austrii, Niemczech, Czechach, Słowacji. Polsce, Białorusi i Ukrainie, ale występuje także w południowej części Szwecji. W Polsce (w granicach po II wojnie światowej) do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko, podane przez F. Kaufmanna w 1916 r. w Elblągu. Według W. Wojewody gatunek ten prawdopodobnie jest w Polsce wymarły.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje latem i jesienią, pojedynczo lub w małych grupach, w lasach liściastych, w symbiozie z różnymi drzewami liściastymi, zwłaszcza z bukiem lub dębem.
Jest grzybem niejadalnym ze względu na gorzki smak.
Przypisy
Kategoria:Gąskowate Kategoria:Mykobiota Polski