W 1945 odmówił propozycji objęcia funkcji ministra spraw wewnętrznych. Działał na rzecz zjednoczenia partii chrześcijańskich w jednolite ugrupowanie (co nastąpiło dopiero w 1980 pod postacią Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego). Od 1946 do 1963 pozostawał deputowanym Tweede Kamer, od 1956 kierując partyjną frakcją. Zrezygnował z tej funkcji i mandatu w wyniku wewnątrzpartyjnych konfliktów o udział w rządzie i kwestię dekolonizacji Nowej Gwinei Holenderskiej. Kierował partią w latach 1956–1958 i 1959–1963. Był także oddelegowany do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1949–1954, 1955–1957) oraz Zgromadzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (1952–1955).
Od 1933 żonaty z Cornelie Rutgers, siostrą polityk Jacqueline Rutgers, z którą miał sześcioro dzieci. Po jej śmierci poślubił w 1953 Wilhelminę Chardon, z którą miał syna.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Medalem Wolności (1946) i Orderem Lwa Niderlandzkiego III klasy (1957).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Wolnego Uniwersytetu w Amsterdamie Kategoria:Członkowie ruchu oporu w czasie II wojny