W kręgu dadaistów, 1918–22 mały|Hannah Höch z lalkami dada w Berlinie, 1920 rok, własność Berlinische Galerie W okresie rewolucji listopadowej do Berlina zaczęły przenikać idee dadaistów. Hannah Höch była pionierką i jedną z najważniejszych przedstawicielek berlińskiej grupy dada. To właśnie wtedy przyjęła jako swój pseudonim żydowską wersję imienia Hannah, jako sprzeciw i szyderstwo wobec narastającego nacjonalizmu. W 1918 roku wraz ze swoim ówczesnym partnerem Raoulem Hausmannem wpadła na pomysł zaadaptowania fotomontażu do nowego kierunku. W 1920 roku na I Międzynarodowych Targach Dada zaprezentowała pracę pt. Cięcie nożem kuchennym dada przez ostatnią weimarską, spasioną piwem epokę kulturalną Niemiec (1919), która w opinii historyka sztuki Benjamina Buchloha jest jednym z pierwszych, a zarazem najdoskonalszych przykładów fotomontażu dadaistycznego. Buchloh podkreśla, że prace Höch miały przeważający wpływ na ukształtowanie się tej formy. Cięcie nożem kuchennym... było jedną z najlepiej przyjętych prac na targach, chociaż niektórzy dadaiści (George Grosz i John Heartfield) nie chcieli dopuścić do jej wystawienia. Zgodzili się dopiero, gdy Hausmann zagroził wycofaniem z wystawy własnych prac. Innym rozpoznawalnym fotomontażem Höch jest portret Raoula Hausmanna pt. Da Dandys (1919).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hannah Höch · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.