Pod koniec okupacji japońskiej jako siedemnastolatek zaczął występować na deskach teatru. Z teatru jeszcze w latach 40. trafił do radia. W owym czasie pojawił się jego debiut filmowy, Dugo at Bayan. Dla filipińskiego kina odkrył go dopiero aktor Pancho Magalona. W 1952 przedstawił młodego artystę Jose Perezowi, dyrektorowi wytwórni Sampaguita Pictures. Dało to początek trwającej kilka dekad karierze Dolphy'ego. Wystąpił w przeszło 200 filmach oraz serialach, nade wszystko o wydźwięku komicznym. Wśród znaczących produkcji z jego udziałem wymienia się (1953), Jack en Jill (1954), Facifica Falay-fay (1969), (1973), (1978), Haw Haw de Karabaw (1988), (1992), (2000) czy (2010). Określany mianem filipińskiego króla komedii, za swoją działalność był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany. Otrzymał między innymi Order Złotego Serca (2010).
Znany był z niezwykle bogatego życia uczuciowego. Ze związków z sześcioma kobietami doczekał się łącznie osiemnaściorga dzieci. Nigdy się przy tym nie ożenił. Zmarł na skutek problemów z nerkami oraz płucami. Niemal natychmiast po jego śmierci prezydent Benigno Aquino III ustanowił upamiętniające aktora święto, Narodowy Dzień Pamięci.
Przypisy
Kategoria:Filipińscy aktorzy filmowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Manili Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2012