304-309..
Produktywność systemu słowotwórczego polszczyzny w dobie nowopolskiej W dobie nowopolskiej nastąpił wzrost produktywności derywacji paradygmatycznej oraz mazowieckich przyrostków -ak (kosztem dawnych form na -ę) i -iwać, -ywać (kosztem starych form na -ować i -awać), spadła natomiast aktywność bardzo żywotnych we wcześniejszym okresie sufiksów -ak, -ca, -nik, -acz. Zdecydowanie nasiliło się także zjawisko tworzenia nowych skrótowcówB. Walczak, Zarys dziejów języka polskiego, Wrocław 1999, s. 237-239.Z. Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa 2015, s. 621-625..
Produktywność systemu słowotwórczego polszczyzny w międzywojniu W dwudziestoleciu międzywojennym rozpoczęła się znaczna część zjawisk słowotwórczych, które przybrały jeszcze bardziej na sile po drugiej wojnie światowej lub po transformacji ustrojowej. Należą do nich takie procesy, jak: ekspansja skrótowców, wykorzystywanie nazwisk jako podstaw słowotwórczych, tworzenie licznych nazw żeńskich, internacjonalizacja przejawiająca się w produktywności obcych prefiksów i członów złożeń, a także rozpowszechnienie się słowotwórstwa hybrydalnegoE. Woźniak, Przełomowe dwudziestolecie. Lata 1918–1939 w dziejach języka polskiego, Łódź 2020, s. 184–190.E. Woźniak, Wkład dwudziestolecia międzywojennego w ewolucję polszczyzny, „Poradnik Językowy” 2020, z.