Wzbudzał znaczące kontrowersje, zarówno jako jeden z prekursorów wiersza wolnego na Filipinach, jak i zjadliwy krytyk literacki, uderzający w kreatywny sposób zwłaszcza w starsze pokolenia twórców.
Jego dorobek twórczy obejmuje zbiory poezji oraz powieści. Zredagował również i zestawił kilka antologii poezji tagalskiej, w tym Parnasong Tagalog. Publikacja ta uznawana jest za pionierską, obejmuje zresztą okres przeszło 140 lat, aż do twórców z lat 40. XX stulecia. Wśród napisanych przezeń książek wymienia się Singganda ng Buhay (1947), Ako ang Daigdig at Iba Pang Tula (1955), Pagkamulat ni Magdalena (1958), Piniling mga Tula ni AGA (1965) oraz Tanagabadilla (1964, 1965). Wiersz „Ako ang Daigdig” przyniósł Abadilli miano ojca współczesnej poezji tagalskiej. Poślubił Cristinę Zingalavę, doczekał się z nią ośmiorga dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filipińscy pisarze Kategoria:Filipińscy poeci Kategoria:Krytycy literaccy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1969