thumb|240px|Instytut Radowy w Warszawie, 1932 Zygmunt Wóycicki (ur. 9 sierpnia 1880 w Warszawie, zm. 12 stycznia 1967 tamże) – polski inżynier architekt.
Życiorys Był synem Pawła (1842–1890) – architekta.
W 1909 ukończył Politechnikę Ryską na Wydziale Architektury. Po powrocie do Kongresówki rozpoczął pracę w wyuczonym zawodzie. M.in. przeprojektował i dokończył realizację stworzonych przez Tadeusza Zielińskiego planów budynki Instytutu Radowego. Placówka powstała w Warszawie z inicjatywy Marii Skłodowskiej-Curie.
Oprócz działalności architektoniczno-budowlanej udzielał się w warszawskim Kole Architektów, w którym był w 1930 członkiem Komisji Rewizyjnej. Od 1934 należał do Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP), nowego ugrupowania utworzonego z kilku organizacji. Był członkiem Oddziału Warszawskiego SARP, w którego zarządzie zasiadał w latach 1938–1939. W 1939 został powołany do rady SARP.
Zajmował się również publicystką branżową. W 1922 wszedł w skład komitetu założycielskiego czasopisma „Architektura i Budownictwo”. Pisał artykuły i redagował magazyn do wybuchu II wojny światowej, który położył kres jego istnieniu.