Żerują na kwiatach rozmaitych roślin, najchętniej drzew i krzewów.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Francji, Belgii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Słowacji, Węgier, Rumunii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji i europejskiej części Rosji.
Kopyciak ten na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony został jako prawdopodobnie gatunek wymarły (EX?). Istnieje pojedynczy rekord historyczny z Tarnowa, natomiast pozostałe doniesienia z Polski wynikały z pomylenia go z kopyciakiem zielonym. Niewykluczone jest jego ponowne stwierdzenie na południu kraju.
Przypisy
Kategoria:Chrabąszczowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1761 roku