Stefan Mickiewicz (ur. 12 sierpnia 1881 w Antonowie, zm. 7 września 1929 w Radomiu) – polski adwokat, działacz społeczny i polityczny, poseł na Sejm Litwy Środkowej.
Życiorys Był synem powstańca styczniowego Edwarda i Antoniny z GranickichEpoka. R. 4, 1929, nr 249, s. 4. Uczęszczał do szkoły realnej w Poniewieżu i w Lipawie. W związku z działalnością niepodległościową został wtrącony do więzienia, a następnie zesłany do Kurska, gdzie w 1903 roku zdał maturę. W tym samym roku wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Petersburskiego, jednak prawo ukończył w 1909 roku na Uniwersytecie w Moskwie. Związał się z Polską Partią Socjalistyczną oraz został jednym z założycieli Związku Młodzieży Postępowej. Uczestniczył w rewolucji 1905 roku na terenie Petersburga i Litwy.
Po wybuchu I wojny światowej działał w Polskim Towarzystwie Pomocy Ofiarom Wojny. 19 grudnia 1915 roku został wybrany skarbnikiem tej organizacji. W 1916 roku dołączył do rosyjskiego konspiracyjnego Koła Rosjan Przyjaciół Niepodległości Polski. Był również związany z Polskim Zrzeszeniem Niepodległościowym oraz piotrogrodzkiej Polskiej Organizacji Wojskowej. W marcu 1917 roku związał się z tworzonym wówczas Związkiem Wojskowym Polaków. Był także członkiem Polskiego Komitetu Demokratycznego.