Albin Kohn (ur. 18 października 1820 w Bydgoszczy, zm. 2 grudnia 1880 w Poznaniu) – polski literat, tłumacz.
Życiorys Urodził się 18 października 1820 w Bydgoszczy i był synem ubogiego kapelusznika. Kształcił się w seminarium nauczycielskim w Paradyżu, które ukończył w 1839 i podjął pracę jako nauczyciel elementarny.
Walczył w powstaniu wielkopolskim i brał udział w bitwie pod Raszkowem. Trafił do więzienia w Kostrzyniu. Po zwolnieniu z więzienia pracował jako oficjalista przy gospodarstwie rolniczym.
W 1856 przeniósł się do królestwa Polskiego i rozpoczął pracę literacką. Pisane teksty umieszczał w prasie rolniczej i zamieszkał w Warszawie. Odbył podróże do Niemiec i Holandii celem poznania gospodarowania rolniczego.
Uczestnik powstania styczniowego i zesłaniec na Syberię. W czasie pobytu na Syberii prowadził obserwacje z zakresu geografii, etnografii, językoznawstwa. W 1870 powrócił z zesłania i zamieszkał w Poznaniu. Pisał nie tylko artykuły agronomiczne ale również opisywał swoje spostrzeżenia z pobytu na Syberii. Opublikował w języku niemieckim opis Mongolii pułkownika Przewalskiego. Był członkiem Towarzystwa archeologicznego w Moskwie, Museum fur Volkernkunde w Lipsku i Muzeum Przedhistorycznego i etnograficznego w Rzymie.