Francisco Balagtas (ur. 2 kwietnia 1788 w Panginay, zm. 20 lutego 1862 w Udyong) – filipiński poeta zwany księciem poetów tagalskich.

Życiorys Urodził się w Panginay w Bigaa w prowincji Bulacan w ówczesnych Hiszpańskich Indiach Wschodnich. Był synem Juana Balagtasa i Juany Cruz. Jako dziecko wysłany został przez matkę do dalekiego krewnego zamieszkującego w manilskiej Tondzie. Opłacał on podstawową edukację chłopca w zamian za pomoc w sprawunkach domowych. Balagtas podjął studia na Colegio de San Jose oraz Colegio de San Juan de Letran. Rozpoczynając edukację w pierwszej z tych instytucji, zmienił swe nazwisko na Baltazar z nie do końca jasnych powodów. To samo nazwisko towarzyszyło mu zresztą i później, pojawiając się choćby w dokumencie potwierdzającym zawarcie przezeń małżeństwa w 1842.

W 1835 zakochał się w Marii Asuncion Riverze, należącej do zamożnego klanu z Pandacanu. Wywarła ona znaczny wpływ na jego aktywność twórczą. Balagtas trafił wkrótce później do więzienia, przy czym ze źródeł nie wynikają jasno przyczyny tego wydarzenia. Na wolność wyszedł w 1838, po czym przeniósł się do Udyong w prowincji Bataan. Tam też w 1842 poślubił Juanę Tiambeng, potomkinię zamożnej rodziny. Doczekał się z nią jedenaściorga dzieci. W 1856 po raz kolejny trafił do więzienia.