Godła szalayowskie – godła domów w Szczawnicy, mieście uzdrowiskowym w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. Są to drewniane tablice, które powstawały według jednego schematu – malowidło i podpis określający nazwę domu.
Historia W 1839 roku Józef Szalay po śmierci ojca przejął uzdrowisko i zaczął jego rozbudowę. W Szczawnicy w XIX wieku baza noclegowa była niewystarczająca, aby przyjąć wszystkich chętnych kuracjuszy. W tamtym czasie wczasy lecznicze trwały kilka miesięcy. Pomysł wykorzystania pokoi zwanych „białymi izbami” w góralskich domach oraz umieszczania na nich godeł przypisuje się Józefowi Szalayowi. Godła informowały turystów o tym, że w tym domu można wynająć pokój. Warunkiem otrzymania takiej tablicy w XIX wieku było unowocześnienie ówczesnych góralskich domów – wyprowadzenie komina ponad dach, przeszklenie okien i wprawienie drewnianych podłóg. Pierwsze godła wykonywał sam Szalay, stąd nazwa „Godła szalayowskie”. Od godeł brały nazwę domy np. Pod siekierkami, a od domów rodziny góralskie przejmowały swoje przydomki np. Węglarz spod Węża. Większość godeł z czasów Szalaya (szacuje się, że było ich około stu) uległa zniszczeniu przez warunki atmosferyczne i czas.