Komisję Chadwicka nazywano „tyrańską administracją”, a „The Times” wskazywał że lepiej jest ryzykować zachorowanie na cholerę, niż przez zastraszenie być przymuszonym do zdrowia (to be bullied into health). Chociaż nowy skład komisji odstąpił początkowo od centralizacyjnych działań, to kolejna epidemia cholery, jeszcze w 1854, spowodowała powrót do jeszcze bardziej aktywnej administracji.

Chadwick pozostał aktywnym działaczem na rzecz zdrowia publicznego do końca życia, chociaż już nigdy nie sprawował publicznego, płatnego urzędu. Zajmował się też innymi projektem reformy systemu edukacji, zgodnie z którym nauka miała być łączona pół na pół z ćwiczeniami fizycznymi i szkoleniem wojskowym czy zabierał głos podczas Wielkiego Smrodu (katastrofy ekologicznej na Tamizie w 1858). Był członkiem Social Science Association. Bezskutecznie ubiegał się o wybór do parlamentu. W 1889 został mu przyznany tytuł szlachecki.

thumb|Nazwisko Chadwicka na fryzie budynku London School of Hygiene & Tropical Medicine Zmarł w 1890 zostawiając 47000 funtów spadku, przekazanego w większości na coroczną nagrodę dla lokalnych władz zajmujących się zdrowiem publicznym, przyznawaną tym, którzy w największym stopniu obniżyli wskaźnik śmiertelności. Jest dzisiaj uznawany za pioniera brytyjskiego państwa opiekuńczego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1890 Kategoria:Brytyjscy działacze społeczni Kategoria:Utylitaryści