Pozwala to także na otrzymanie kationów otoczonych wyłącznie słabo solwatującymi cząsteczkami, które w takich warunkach mogą wykazywać silną kwasowość Lewisa, co może stanowić punkt wyjścia dla procesów katalitycznych. Rodzaje anionów słabo koordynujących
Istnieje wiele klas anionów WCA, spośród których wymienia się m.in. aniony alkilo- i aryloboranowe, powstałe na skutek wymiany atomów fluoru w anionie tetrafluoroboranowym ([BF4] −) na większe podstawniki. Podstawniki są najczęściej fluorowane, co zapobiega hydrolizie bądź rozpadowi anionu. Przykładowo, aniony takie jak [B(RF)4]−, gdzie RF = -C6H3-3,5(CF3)2 (zwany także anionem Kobayashi) bądź (C6F5) są dziś dostępne komercyjnie i znajdują zastosowanie głównie w katalizie homogenicznej.
Kolejnym przykładem mogą być aniony karboranowe, takie jak [CB11H12]− bądź [CB9H10]−. Jednakże aniony te mogą stosunkowo łatwo ulegać utlenianiu, dlatego aby wzmocnić ich trwałość i jeszcze bardziej zredukować ich zdolności koordynacyjne, poddaje się je częściowej halogenacji, otrzymując struktury o wzorze ogólnym [CB11H6X6]−, dla (X=Cl, Br). Tu trzeba jednak zaznaczyć, że aniony te nie są powszechnie stosowane, ze względu na drogą i wieloetapową metodę ich syntezy.