Z biegiem czasu kaplica została opuszczona. Dopiero w 1920 z polecenia arcybiskupa Maurusa Caruany opiekę nad kaplicą objął ks. Karm Gauci. W związku z tym odrestaurowano kaplicę i zbudowano dzwonnicę. Jednak z powodu zablokowania drogi prowadzącej do kaplicy ludzie nie schodzili już do doliny i kaplica została ponownie opuszczona. W drugiej połowie XX wieku, w związku z wielokrotnym niszczeniem kaplicy, co doprowadziło ją do ruiny arcybiskup Mikiel Gonzi podczas swojej ostatniej wizyty pastoralnej zdekonsekrował kaplicę. W 1993 kaplicę przywrócono do pierwotnego stanu, powtórnie poświęcono, i dziś znów służy wiernym.
Architektura Wygląd zewnętrzny Budynek zbudowany jest na planie prostokąta. Kaplica jest surowa, bez zbyt wielu dekoracji, ani wewnątrz, ani na zewnątrz. Po lewej stronie kaplica przylega do ściany jaskini. Główne drzwi są kwadratowe i otoczone gładką kamienną ramą. Nad nimi proste belkowanie. Do kaplicy prowadzi jeden stopień. Po obu stronach drzwi znajdują się kwadratowe okienka, które pozwalają wiernym zajrzeć do wnętrza i pomodlić się nawet wtedy, gdy jest ona zamknięta.