W 1907 i 1912 roku był wybierany do Dumy Państwowej.
Publikował w artykuły w „Kurierze Litewskim” i „Dwutygodniku Diecezjalnym”.
W czasie I wojny światowej był delegatem metropolity arcybiskupa Edwarda von Roppa przy Naczelnym Komitecie Polskiej Siły Zbrojnej w Piotrogrodzie. Wiosną 1917 roku dołączył do Związku Polaków. W 1919 roku został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy w wyborach uzupełniających listy nr 2 w okręgu wyborczym nr 34 (Bielsk Podlaski). Był członkiem komisji: konstytucyjnej i opieki społecznej. Od lipca 1919 roku był członkiem specjalnej komisji dla zbadania działalności administracji na wschodzie. W 1922 roku został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z list Polskiego Centralnego Komitetu Wyborczego w okręgu wyborczym nr 8 (Wilno Południe)R. 3, nr 6 (17 lutego 1922) = nr 56 Dziennik Urzędowy Tymczasowej Komisji Rządzącej. Litwa Środkowa, s. 68. Zasiadł w klubie Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych. Był członkiem komisji: regulaminowej oraz politycznej. W wyborach w 1922 roku startował z pozytywnym skutkiem na senatora z listy nr 8 (ChZJN) w województwie wileńskim. Był członkiem komisji: konstytucyjnej, opieki społecznej, prawniczej oraz spraw zagranicznych i wojskowych.
Zmarł 3 stycznia 1940 roku w Wilnie. Został pochowany na Cmentarzu na Rossie.