przewodniczący Komisji Etycznej ds. Doświadczeń na Zwierzętach (1995-2000). W 2018 roku przeszedł na emeryturę.

W 1979 r. obronił pracę doktorską „Koordynacja ruchów kroczących kończyn kota w czasie symetrycznych rodzajów lokomocji” (promotor: Zofia Afelt). W 1997 r. habilitował się na podstawie pracy pt. „Generacja lokomocji u kota i minoga”, a w 2011 otrzymał tytuł profesora w dziedzinie nauk biologicznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie nadania tytułu profesora ()..

Był zatrudniony w nieistniejącym już Zakładzie Neurofizjologii Instytutu Nenckiego, gdzie w różnym czasie współpracował z: doc. dr hab. Zofią Afelt (promotorką jego pracy magisterskiej i doktorskiej), prof. dr hab. Elżbietą Fonberg, dr. Renardem Korczyńskim i prof. Jolantą Zagrodzką.

Jego specjalnością jako neurofizjologa i elektrofizjologa były badania układu limbicznego, a szczególnie badania nad mechanizmami ośrodkowej kontroli ruchu w mózgu i rdzeniu kręgowym w zależności od stanu emocjonalnego organizmu, w odpowiedzi na nowe bodźce środowiskowe a także w warunkach stresu urazowego.

Był promotorem 3 doktorów oraz magistrantów, głównie z Zakładu Fizyki Medycznej Wydziału Fizyki UW i SWPS.