Debiutował na kinowym ekranie w westernie Niezwyciężeni (1969) u boku Johna Wayne’a. Pojawił się w dramacie Jerry’ego Schatzberga Narkomani (The Panic in Needle Park, 1971) z Alem Pacino i ekranizacji powieści Sue Grafton Lolly-Madonna XXX (1973) w reżyserii Richarda C. Sarafiana z Jeffem Bridgesem. W sensacyjnym dramacie kryminalnym Blaxploitation Trick Baby (1972) zagrał oszusta wykorzystującego postawy ludzi, aby wyłudzić od nich pieniądze. Zagrał także w filmie Moonrunners (1975), który stał się podstawą serialu telewizyjnego Diukowie Hazzardu. Znalazł się, wraz z Jonem Voightem i Michaelem Sarrazinem, w gronie trzech ostatnich aktorów rozważanych do roli Joe Bucka w Nocnym kowboju. Podobnie jak postać detektywa J.D. LaRue w Posterunku przy Hill Street (1981–1987), prywatne był zdrowiejącym alkoholikiem. W 1984 zagrał na Uniwersytecie Alabama w Birmingham w przedstawieniu Bent, kontrowersyjnej sztuce opowiadającej o prześladowaniach gejów w nazistowskich Niemczech.
3 czerwca 1969 poślubił Claudię, córkę Deana Martina, z którą miał córkę Jesse. Para rozwiodła się 8 września 1971. W 1978 ożenił się z Christiną Montoya, 11 grudnia 1980 rozwiedli się. Od 9 października 1982 do 8 maja 1984 jego trzecią żoną była Joanne Marie Lapomarda.