W latach 80. współpracował z wydawnictwem podziemnym „Pokolenie”. Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W 1989 uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. szkolnictwa wyższego. W 1989 został pracownikiem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W 1990 współtworzył Forum Prawicy Demokratycznej, z którym w 1991 przystąpił do Unii Demokratycznej. Zasiadał w radzie regionalnej tej partii, a także w radzie politycznej Frakcji Prawicy Demokratycznej wewnątrz ugrupowania. W 1991 z listy UD został posłem. Od 1992 należał do Partii Konserwatywnej. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”. Tuż po wyborach wystąpił z partii, współtworząc w 1994 Koalicję Konserwatywną (wspólnie z Kazimierzem Michałem Ujazdowskim), która w 1999 weszła w skład Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Paweł Zalewski był wiceszefem rady politycznej tej partii. Bezskutecznie ubiegał o mandat radnego sejmiku mazowieckiego w 1998 z listy Akcji Wyborczej Solidarność oraz w 2002 z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2001 współtworzył partię Przymierze Prawicy, z którą w 2002 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości, zostając członkiem zarządu głównego tej partii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Paweł Zalewski (polityk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.