Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. Dodatkowo zdobywca Wielkiego Szlema otrzymałby trzy dodatkowe punkty, by uniknąć sytuacji, że nie wygrałby całych zawodów pomimo pokonania wszystkich rywali. Podczas turnieju były testowane zmiany w przepisach dotyczące m.in. kompetencji TMO, penalizacji niektórych szarży, wprowadzenia limitów czasowych przy młynie i aucie, zmiany zachowań w maulu i aucie oraz automatycznych zawieszeń przy czerwonej kartce.
Przed ostatnią kolejką w walce o trofeum pozostali Francuzi, Anglicy i Irlandczycy, czysto matematyczne szanse zachowali też Szkoci. Wysoka wygrana Anglików dała im nadzieję na końcowy sukces, jednak Francuzi wygrali bonusowo swój ostatni pojedynek triumfując w całym turnieju. Z grona czterech zawodników wytypowanych przez organizatorów za najlepszego został uznany Francuz Louis Bielle-Biarrey.