Od początku 1982 w kraju narastał opór wobec władzy Bouterse i żądania powrotu do rządów cywilnych. 8 grudnia 1982 wojsko aresztowało, a następnie zabiło 15 prominentnych działaczy opozycyjnych, w tym dziennikarzy, prawników i działaczy związkowych. 13 cywilów i 2 wojskowych zostało zastrzelonych w pokolonialnym Forcie Zeelandia w Paramaribo. Zdarzenia określane jako „morderstwa grudniowe” zostały potępione przez społeczność międzynarodową i doprowadziły do izolacji reżimu Bouterse. Najwięksi donatorzy, Holandia i Stany Zjednoczone wstrzymały swoją pomoc gospodarczą i współpracę z Surinamem. Główna odpowiedzialność za zbrodnię spadła na Bouterse. Władze wojskowe ograniczyły wolność prasy i prawa obywatelskie. W rezultacie zawieszenia pomocy zagranicznej gwałtownemu pogorszeniu uległa sytuacja gospodarcza w kraju.