Nationale Democratische Partij, NDP), która wzięła udział w wyborach i rozpoczęła działalność w ramach nowego porządku prawnego.

W 1989 Bouterse odrzucił plan porozumienia z marońską partyzantką zgłoszony przez prezydenta Shankara, zakładający amnestię dla bojowników i możliwość zatrzymania broni przez nich w zamian za zakończenie walk. 24 grudnia 1990, przy poparciu wojska, dokonał kolejnego zamachu stanu (tzw. zamach telefoniczny). W rozmowie telefonicznej zmusił prezydenta Shankara do rezygnacji ze stanowiska. Armia na stanowisko nowego szefa państwa wyznaczyła Johana Kraaga, co 29 grudnia 1990 zostało pospiesznie zatwierdzone przez Zgromadzenie Narodowe. Faktyczna władza po raz kolejny znalazła się jednak w rękach Bouterse. Pod naciskiem międzynarodowym władze zgodziły się na organizację nowych wyborów parlamentarnych w maju 1991. Zostały one wygrane przez koalicję Nowy Front, a w sierpniu 1991 nowym prezydentem został wybrany jeden z jej liderów, Ronald Venetiaan.