Przy czym w ramach tej sceny zespół zaliczony został przez autorów tego typu publikacji do całej plejady gwiazd związanych ze sceną „nazi-skinowską”, tą jej częścią, którą utożsamia się z grupą zespołów „narodowych”, odróżnianych jednak od grupy zespołów „narodowo-socjalistycznych”.
Jednak według innych opinii zarówno Baranki Boże, jak i kilka innych kapel z rodzącej się w latach 80. XX wieku sceny skinheads, nie były zespołami neofaszystowskimi, mimo iż część utworów zawierała treści nacjonalistyczne i rasistowskie. Często był to po prostu hołd dla antyspołecznego i antykomunistycznego stylu życia oraz chuliganów. A według wspomnianego wyżej Dariusza „Czarnego” Lewandowskiego w latach 80. XX wieku w Słupsku nie było konfliktu między skinami i punkami. Co najwyżej punki biły się z osobami, które chwilowo, np. na potrzeby Jarocina, przypisywały sobie przynależność do punków, a potem wracały do codziennego życia. Natomiast punki i skini znali się, często byli to koledzy, nie było walk między nimi, choć częściowo mogło to wynikać ze stosunkowo niedużej grupy osób wówczas utożsamiającej się z subkulturą skinhead skupionej wokół Baranów Bożych (). Nadmienić też można przechodzenie osób pomiędzy tymi grupami w różnych okresach czasu.