wyrok zamieniono na wyrok 25 lat pozbawienia wolności, jednak w 1972 roku został zwolniony z więzienia z powodów zdrowotnych, następnie żył jako bezdomny. Jego córka oraz ciężarna wówczas żona także zostały aresztowane przez władze, tę drugą zwolniono z więzienia po kilku miesiącach z powodu ciąży.
W 1991 roku został zrehabilitowany, uczestniczył w protestach więźniów politycznych oraz w burzeniu pomnika Envera Hodży; w tym samym roku wyemigrował do Włoch, zamieszkując w Rzymie. Opublikował tam część swoich utworów, a w 1993 roku zdobył II miejsce w jednym z konkursów literackich. Zmarł w 1996 roku; na jego pogrzebie zjawiła się jego najbliższa rodzina.
Wybrana twórczość Edlirës Emirës Heronjtë: Profetë Ndëshkimi i tradhëtisë Rruga e kthimit Terrori është një fatkeqësi humane Vajet e kasolleve Valo flamur (1929) Naimi – poeti njeri (1943) Paramithi, Paramithi (1945) I fundmi Skanderbe (199X)
Życie prywatne Jego ojciec zajmował się handlem.
Był żonaty z Veroniką Dafą, miał dwoje dzieci: córkę Eminję i syna Lirima.
Przypisy
Linki zewnętrzne Autorë të harruar: Gjergj Komnino, nga poezia te tragjedia "Naimi, poeti njeri